پس از پیگیریهای فراوان اعضای محترم موسسه خیریه الفائزون، بالاخره خیرین محترم کشوری حاج حسین حیدری و سر کار خانم فاطمه عرب در تاریخ 22 بهمن در بجستان حضور یافته و به پاس حضور ایشان و تعداد زیاد دیگری از خیرین بجستانی ساکن وغیر ساکن در بجستان همایشی برگزار گردید.

در آستانه انتخابات مجلس مسئله دهستان شدن سردق و ناديده قلمداد شدن فخرآباد مسئله اي است كه خاطر دوستان فخرابادي را آزرده است. از نوشته هاي وبلاگ ها و فضاي شهر چنين استنباط مي شود كه گناه اين اشتباه را به گردن نماينده بجستان مي اندازند و گروهي هم سعي دارند از اين فضاي گل آلود به نفع خودشان استفاده كنند. بر حسب آمار و جداول امتيازات، فخرآباد جمعيت و امتياز بيشتري براي ارتقاء به دهستان دارد. بنابر اين بهتر است مسئولان امر براي روشن شدن اين مسئله توضيحات مستدل ارائه كنند. مسئله فخرآباد اگر مسكوت بماند و پاسخ هاي قانع كننده دريافت نشود ممكن است منجر به بحراني شود كه به نفع هيچ كداممان نخواهد بود. از مدت ها پيش در فضاي فخرآباد دو دستگي و اختلاف نظر شديد وجود داشت و حال تقسيمات جديد مي تواند مسئله ساز باشد. مقصر دانستن نماينده به نظر منطقي نمي آيد. نماينده در اين كه فخرآباد دهستان شود يا سردق منفعتي نخواهد برد و بنابراين طبيعي است كه از حق دفاع كند و رفتاري در جهت نارضايتي حوزه انتخابيه نداشته باشد. اين كه مسئولان بيروني و خارج از حوزه بجستان و گناباد در اين تصميم گيري دخالت داشته باشند هم بعيد مي نمايد. بر اساس ظواهر بايد اشتباهي باشد كه در محاسبات يا در ثبت ارقام پيش آمده و چنين نتيجه اي داشته است. هر چه كه هست تفرقه و اختلاف و بدگماني در اين شرايط به نفع كسي نيست. از دفتر نماينده محترم يا بخشداري بجستان يا شوراي شهر فخرآباد تقاضا داريم براي روشن گري اذهان اگر توضيح گفتني دارند در قسمت نظرات مرقوم فرمايند يا به پست الكترونيكي نويسندگان وبلاگ ارسال كنند.

قبل از هرچيز بايد يادآور شوم كه به عنوان يك دوست قديمي آقاي علي اكبر زاده قصد اهانت به ايشان ندارم و از وارد شدن به بحث هاي سياسي و جناحي هم به شدت گريزانم. تنها نكته هايي مطرح خواهم كرد كه لااقل براي خود آقاي علي اكبر زاده مي تواند مفيد باشد.

بي ترديد داغ ترين خبر انتخابات اين دوره مجلس در بجستان رد صلاحيت آقاي علي اكبر زاده است. پيش تر در همين وبلاگ رد شدن او را پيش بيني كرده بوديم و از تحقق اين مسئله ناراحتيم. علي اكبر زاده جانباز جنگ تحميلي، كارشناس ارشد ادبيات فارسي، رئيس اسبق آموزش و پرورش بجستان و معلم فعلي است. فكر نكنم كه بجستاني ها در نيت خير و توانايي هاي اجرايي و قابليت هاي مديريتي و پرونده پاك اقتصادي ايشان ترديدي داشته باشند(غير از كساني كه منافع شخصي برايشان مهم تر از آباداني شهر است). سابقه مديريتي علي اكبرزاده نشان داده است كه در صورت داشتن مسئوليت مي تواند براي شهر خدمات مفيدي انجام دهد. با در نظر گرفتن اين قابليت ها در شوراي شهر و انتخابات اين دوره مجلس صلاحيت ايشان رد شد. من به شخصه قابليت اجرايي علي اكبر زاده را بيشتر از قابليت تئوريك ايشان مي دانم. يعني اگر در مقامي مثل رئيس يا حتي معاون آموزش و پرورش يا شهردار يا بخشدار و... قرار گيرد بيشتر مي تواند مفيد باشد تا در سمت هايي مثل نماينده مجلس يا حتي عضو شوراي شهر. ولي در هر حال كنار گذاشتن جوان پر انرژي و مفيدي مثل ايشان به نفع هيچ كس نخواهد بود. در شرايط كنوني حاشيه هاي بسياري گرد شخصيت او شكل گرفته است كه به نظر من بايد از اين حاشيه ها فاصله بگيرد. تندروي هايي كه در بعضي از مسائل جناحي داشته و با لجاجت ادامه مي دهد باعث لطمه زدن به خودش و در نهايت به شهر مي شود. اگر هدف ما خير باشد و قصد كمك به مردم شهرمان را داشته باشيم نبايد برايمان تفاوتي داشته باشد كه با كدام حزب يا گروه همكاري كنيم. خط بندي هاي حزبي نه تنها در بجستان، در سطح كلان مملكتي هم بسياري از نيروهاي مفيد را كنار زده است و اين به نفع هيچ كس نيست. هنوز فرهنگ حزبي در كشور ما جا نيفتاده است و احزاب آن قدر سعه صدر ندارند كه بتوانند در دوره اقتدارشان مخالفان را داخل بازي هاي خودشان كنند. در نتيجه فردي مثل علي اكبر زاده براي 4 يا 8 سال يا بيشتر كنار گذاشته مي شود و در اين سالها كه مي توانسته مفيد باشد عملاً ناكارآمد شده است. اين كنار زده شدن گاه باعث سرخوردگي و دلزدگي شده و نيروها براي هميشه از صحنه مديريتي كنار مي روند كه متأسفانه آسيبي جدي براي شهر و كشورمان است. پافشاري بر شعارهاي حزبي گاه به لجاجت و عناد مي انجامد كه از حد عقل و درايت فروتر است. انسان فطرتاً موجودي انعطاف پذير است و در زندگي بارها و بارها ممكن است بفهمد كه تا كنون اشتباه مي كرده است. شهامت پذيرش اشتباه و بازگشتن و اصلاح اشتباه يك كمال انساني است و نبايد از آن گريزان بود. احزاب هم با توجه به نيازها بايد شعارها و برنامه هاي خود را تغيير دهند وگرنه محكوم به مرگ و نابودي خواهند بود. دوم خردادي ها اشتباهاتي داشته اند و شرط عقل است كه اين اشتباهات را پذيرا باشيم. پافشاري بيهوده بر شعارهاي شكست خورده ممكن است به خاطر هوچي گري و ايجاد شهرت كاذب و در نتيجه عوامفريبي و رأي آوردن باشد؛ كه آقاي علي اكبر زاده با شناختي كه از او داريم اين گونه نيست. الفباي كار سياسي اين است كه انسان آزادي و آزادگي خود را در انديشه حفظ كند و منتقدانه به حزب بنگرد و آقاي علي اكبرزاده اين نگرش را ندارد. ممكن است در آينده جناح آقاي علي اكبرزاده قدرت بگيرد و ايشان دوباره به مسئوليت برسد يا به مجلس راه يابد ولي با اين حواشي كه اطراف خود ايجاد مي كند در آن صورت هم مخالفت هايي بر خواهد انگيخت كه كمابيش او را از هدف خدمتي كه دارد بازخواهد داشت. دوستانه و به عنوان يك همكلاسي قديمي از او مي خواهم كه به خاطر بجستان و خودش از حاشيه ها فاصله بگيرد و منطقي تر و منصفانه تر اطراف خود را بنگرد. بجستان به نيروهاي فعال و توانا نياز شديد دارد و كنار رفتن آنها از صحنه اجتماعي به هر بهايي اشتباه است.

وجود ما جزئی از یک کل شگفت انگیز است که آن را Universe (عالم) نام نهاده ایم، حال آن که اغلب خود و افکار و احساساتمان را چیزی جدا و متمایز از دیگران تلقی میکنیم. این خیال باطل برایمان در حکم یک زندان است، و ما را به ارضای خواهش های فردی و در نهایت رفع مسائل اطرافیانمان محدود می کند. حال آن که به حکم وظیفه انسانی خویش باید فضای شفقت و نوعدوستی خود را هر چه بیشتر گسترده کنیم تا بدانجا که این گستردگی تمام مخلوقات زنده و تمام طبیعت را با زیباییهایش در برگیرد.

                                                    آلبرت انیشتین

صبح بود. آغازی برای طلوع خورشید و صدای امواج ساحل، آهنگ خوشی داشت. درست همان جا بود که "زشتی " و "زیبایی" یکدیگر را دیدند و تصمیم گرفتند تن به آب دریا بسپارند. "زیبایی" سرمست از لذت آب تنی، با دریا عشق بازی می کرد، اما "زشتی" زیاد در آب نماند، خیالی در سر داشت، پس به ساحل برگشت. لباس"زیبایی" را بر تن کرد و رفت. از اتفاق پیش آمده بسیار شاد بود. کمی دیرتر، آن هنگام که خورشید، اقتدارش را به نمایش می گذاشت، "زیبایی" از دریا دل کند و به ساحل آمد. چون لباسش را ندید، دلتنگ شد، از برهنه بودن شرم داشت. ناگزیر هر چند نمی خواست، لباس زشتی را بر تن کرد و به راه افتاد.

از ان روز به بعد، بیشتر انسانها این دو را با هم اشتباه می گیرند. اما بودند و هستند انسانهایی که صورت "زیبایی" را دیده اند و با این که لباس "زشتی" را بر تن داشت، او را شناختند و با صورت "زشتی" که لباس "زیبایی" را پوشیده، اشتباه نگرفتند.

                                                        جبران خلیل جبران

در قسمت اول اين نوشته پيش از اين به مردم توصيه هايي شده بود ولي ضرورت داشت كه كانديداهاي محترم گرچه امروزه سرشان به شدت شلوغ است، به نكاتي توجه داشته باشند. رأي آوردن يعني برگزيده شدن از سوي گروهي براي بيان انديشه ها و افكارشان. كسي كه از طرف مردم شهري به مجلس مي رود، سخنگوي آن مردم و تصميم گيرنده از طرف آنان در امور كلان مملكتي است. طبيعي است هرچه بيشتر رأي داده شود حق و مسئوليت سنگين تري بر عهده نماينده است. ولي در بيشتر موارد اين بار مسئوليت فراموش مي شود و همان كساني كه رأي داده اند مدت ها بايد چشم انتظار باشند يا ساعت ها پشت در دفتر با بد و بيراه و ناز و تنعم دربان بسازند تا از نماينده پنج دقيقه مهلت حرف زدن بيابند. ديده شده اند نماينده هايي كه پس از رأي آوردن تا چهار سال بعد كه براي رأي مجدد بازنگشته اند خبري از آنها نشده است. ديده شده اند نماينده هايي كه برخورد و لباس شان در موقع انتخابات با آن چه بعد از آن است تفاوت فاحش دارد. نماينده هايي كه صبوري و مهرباني ومردم دوستي و لبخند هميشگي زمان انتخابات را بعد از رفتن به مجلس به فراموشي مي سپارند. نماينده هايي كه ماشين مدل جديدشان بعد از انتخابات خاك در چشم كساني مي پاشد كه به آنها دل بسته بودند تا حق و حقوقشان را مطالبه كنند. نماينده هايي كه قبل از انتخاب دم از مشاركت مردمي و حرفشنوي و مشاوره مي زنند و پس از انتخاب برخر مراد خود مي نشينند و حرف كسي را نمي شنوند. ديده شده اند كانديداهايي كه چون رأي نياورده اند از مردم متنفر شده و شروع به كارشكني و سنگ اندازي كرده اند. كانديداهايي كه رأي خريده اند، كساني كه وعده دروغ داده اند، كساني كه در تبليغاتشان وعده هاي چشم نواز اما غيرممكن داده اند و از سادگي و جهل مردم سوء استفاده كرده اند، در قبال اين ناراستي ها چه جوابي خواهند داشت.

معمولاً همه كانديداها در شعارهاي تبليغاتي مردم را ولينعمت خود مي دانند ولي كمتر كسي معني اين حرف را مي فهمد. اگر كانديداها براي مردمي كه ولينعمت شان هستند اندك ارزشي قائل باشند، در و ديوار شهر را با عكس ها و پوسترهاي رنگ ووارنگ زشت و بدقواره نخواهند كرد. اگر براي مردم ارزش قائل باشند اجازه نخواهند داد كه طرفدارانشان كانديداي ديگري را تخريب كنند يا مخل آسايش مردم شوند. براي برگزيده شدن از روش هاي ناسالم و غير انساني بهره نخواهند برد و به ولينعمتشان بيتوجهي نخواهند كرد و از اين كه چند عمله و كشاورز و نانوا به در دفترشان بروند احساس سرشكستگي نخواهند كرد. ديگر خود را عقل كل نخواهند دانست و مستقيم و غير مستقيم به مخاطبانشان توهين نخواهند كرد و....